Krowa istobeńska — kupić lub sprzedać

Historia rasy: Krowa istobeńska to unikalny przedstawiciel rosyjskiego hodowli zwierząt, odnoszący sukcesy zarówno w produkcji mlecznej, jak i mięsnej. Pochodzenie rasy istobeńskiej jest ściśle związane z obwodem kirowskim (wcześniej gubernią wiatką). Hodowla rasy rozpoczęła się pod koniec XIX – na początku XX wieku w rejonie osady Istoben, gdzie znajdowała się duża mleczarnia. Celem hodowców było poprawienie lokalnego bydła, znanego jako rasa wielkoruska, poprzez krzyżowanie z najlepszymi zagranicznymi i krajowymi rasami. Pod koniec XIX i na początku XX wieku rozpoczęto import ras kholmogorskiej i szwajcarskiej. Później dołączyła do nich rasa jarosławska. W latach 1936-1937 przeprowadzono ograniczone krzyżowanie z rasą wschodniofryzyjską. Ważne jest, aby zauważyć, że te krzyżowania nie zmieniły radykalnie wydajności lokalnego bydła, a jedynie poprawiły niektóre cechy. Główny nacisk kładziono na to, aby mleko było bardziej tłuste. W 1935 roku otwarto księgę hodowlaną rasy istobeńskiej, a oficjalne uznanie otrzymała w 1943 roku. Rozwój rasy odbywał się w warunkach korzystnej bazy paszowej (łąki zalewowe w dolinach rzek Wiatka i Mołoma) oraz rozwiniętej infrastruktury przetwórstwa mlecznego. Jednak w kolejnych dziesięcioleciach, z powodu konkurencji z bardziej wydajnymi rasami mlecznymi, liczba krów istobeńskich znacznie się zmniejszyła. Obecnie zachowanie rasy odbywa się w ramach specjalnych gospodarstw hodowlanych w obwodzie kirowskim, gdzie stosuje się metody outbreedingu i umiarkowanego inbreedingu w celu utrzymania cennych linii. Eksterier: Krowa istobeńska jest średniej wielkości i charakteryzuje się mocną i zwartą budową ciała. Te zwierzęta mają wyraźne cechy mleczne, co czyni je uniwersalnymi w obu sferach produkcyjnych – mlecznej i mięsnej. Głowa krów rasy istobeńskiej jest dość masywna, z wydłużonym pyskiem. Szyja jest cienka, z niewielkimi fałdami. Klatka piersiowa jest głęboka i długa, ale niezbyt szeroka, co nieco ogranicza ich wydajność mleczną w porównaniu z innymi rasami. Kłąb tych krów jest wąski i średniej wysokości. Grzbiet i lędźwie mają dobrą długość, nadając ciału krowy proporcjonalny wygląd. Zadu zwierząt jest długi, dość szeroki w okolicy ud, ale nieco zwęża się przy guzach siedzeniowych. Nogi zazwyczaj są źle ustawione, ponieważ występują takie wady, jak nogi krów lub sablastne oraz zacięcia podkolanowe.