Rasa alatauska — kupić lub sprzedać

Historia rasy. Rasa bydła alatauskiego to rasa o kierunku mleczno-mięsnym oraz mięso-mlecznym. Została stworzona w Republice Kirgiskiej i na południu Kazachstanu na podstawie poprawy lokalnego bydła kirgiskiego z domieszką krwi bydła szwajcarskiego i kostromskiego. Formowanie rasy miało miejsce w podgórskich rejonach Zailiyskiego Alatau, w warunkach klimatu kontynentalnego. Wysokość obszarów hodowlanych wynosi od 500 do 3500 m. W 1904 roku rozpoczęto pierwsze próby poprawy lokalnego bydła. Przywieziono byki ras szwajcarskiej, simentalskiej, holenderskiej i shorthorn. Głównym celem selekcji było zwiększenie masy żywej zwierząt oraz poprawa wydajności mlecznej. W 1916 roku powstał ośrodek hodowlany bydła szwajcarskiego, do którego w 1921 roku dostarczono 14 byków i 21 krów. W latach 1922-1940 do ośrodka trafiały duże partie bydła szwajcarskiego z obwodów smoleńskiego i kostromskiego. W 1950 roku bydło alatauskie uzyskało status samodzielnej rasy. Eksterier. Bydło alatauskie charakteryzuje się mocną budową ciała, krowy ważą 500–600 kg, byki — 850–1100 kg. Głowa jest duża i masywna, pysk wydłużony, szyja krótka, klatka piersiowa głęboka. Tułów jest krótszy niż u bydła szwajcarskiego, pierś okrągła, muskulatura dobrze rozwinięta, formy mięsne wyraźne. Kończyny są krótsze niż u bydła szwajcarskiego. Wymiona okrągłe, żyły mleczne dobrze rozwinięte, ale mało widoczne. Ubarwienie jest brązowe, występują również czerwono-brązowe z białymi znakami. Zewnętrznie przypomina bydło szwajcarskie. Warunki utrzymania. Zarówno w systemie stajennym, jak i pastwiskowym. Rasa dobrze przystosowana do górskiego terenu. Nie lubi wilgoci. Nawet w silne mrozy może przebywać w pomieszczeniu bez ogrzewania, ważne, aby było sucho. Kierunek. Może być zarówno mięso-mleczny, jak i mleczno-mięsny. Wydajność mleczna powyżej średniej: do ośmiu tysięcy kilogramów mleka o zawartości tłuszczu od 3,8% do 4% w okresie laktacji. Wskaźnik wymienia — od 42% do 44%. Cechy mięsne są imponujące: wszystkie grupy wiekowe krów przewyższają wymagania pierwszej klasy oceny pod względem masy żywej, wydajność ubojowa wynosi od 53% do 65%.